وقتی "دوست داشتن" هایت
به رسمیت شناخته نمی شوند
یعنی بودن و نبودنت فرقی ندارد

یک سلام دوستانه
یک لبخند شیرین
یک نگاه مهربان
همین ها کافی است تا برف،سرد نباشد
برف،سفید باشد و زیبا و آرام
.
پ.ن. برف سفید است، برف زیباست، برف رویایی است
اگر شب سقفی بالای سرت باشد

این حوالی کسی هر روز دور شدن از آنهایی که باید نزدیک ترین باشند را می نویسد
دست خودم نیست ...
عذر که رویاهایم دست کمی از کابوس ندارند
.
و عذر که نوشته هایم سیگار می برند
.
خودم هم خسته ام از این تلخ نوشته ها

گاهی بد نیستیم
بدی هم نمی کنیم
فقط خوبی هایمان را از هم دریغ می کنیم
حتا خوبی های کوچکمان را

دلم میخاهد این روزهای سخت بگذرد
آنقدر خوش باشیم
آنقدر خوش بگذرد
که آخر خوشی بزند زیر دلمان
برای تنوع هم شده بزنیم زیر همه چیز

مرا به خودم برگردان
بعد هر جا که میخاهی برو
حتا نمی پرسم کجا؟کی؟

نه اینکه نخاهم به قبل برگردم
نه اینکه نخاهم زندگی خودم را داشته باشم
نمی توانم
آخر یادم رفته پیش از این چگونه بودم

هیچ وقت پر توقع نبودم
فقط خواستم کمی شادی ام را اضافه کنم
دلمردگی ام را کم
چرا باید چنین تاوان پس بدهم
نمی دانم

انگار فقط زنده مانده ام

تا دوباره و دوباره

به سرحد مرگ برسم

انگار مرگ را زندگی می کنم

عجیب سخت جانی
چه بد که این قدر سخت جانی
حتا وقتی فکر می کنی به جایی رسیده ای که داری می میری
که باید بمیری
که کاش بمیری
زنده می مانی و به زندگی مزخرفت ادامه می دهی
حتا وقتی همه چیز خراب شده
آنقدر خراب که در خودت هم چیزی برای تکیه زدن باقی نمانده
زنده می مانی
چقدر سگ جانی لعنتی

چرخیدم، چرخیدم، می چرخم، می چرخم
دور خودم
دور این هم سوال بی جواب
رفتم، آمدم، آمدم، برگشتم
می روم، می آیم، نمی روم، می آیم، فرو می روم
در خودم
سرم به دوران افتاده
حالا نمی دانم این "من" چیست؟
روح سرگردانی که قالبش را جایی گم کرده؟
جسم متحرکی که روحش را ناکجایی جاگذاشته؟

شازده کوچولو گفت: بیا با من بازی کن، نمی دانی چقدر دلم گرفته
روباه گفت: نمی توانم بات بازی کنم، هنوز اهلی ام نکرده اند آخر
اهلی کردن یعنی چی؟
روباه گفت: یک چیزی که پاک فراموش شده، معنیش ایجاد علاقه کردن است
.
.
.
روباه گفت: انسان ها این حقیقت را فراموش کرده اند اما تو نباید فراموشش کنی. تو تا زنده ای نسبت به چیزی که اهلی اش کرده ای مسولی. تو مسول گلتی
شازده کوچولو برای آنکه یادش بماند تکرار کرد: من مسول گلمم
.
.
.
روباه نمی دانست، شازده کوچولو خلبانی را ملاقات خواهد کرد. خلبان نویسنده است و تمام حرف های روباه را خواهد نوشت. انسان ها کتابش را خواهند خواند. آن را دوست خواهند داشت. آنها اهلی کردن را یاد می گیرند و تا همیشه فراموش می کنند، مسول چیزی هستند که اهلی اش کرده اند

منت خدای را عزوجل، بیش از پیش
اگر این نفسی که فرو می رود، دیگر برنیاید
و ما را به همان "نیستی"
که نمی دانستیم "بودن" چیست
بازگرداند

آنقدر خالی شده ام از خودم
از حس زندگی
از هر چه بودن

که تعجب می کنم چطور هنوز جسمی دارم

گاهی آنقدر خسته می شوی از ایستادنت، از تاب آوردنت
از بودنت
که حتی نمی خواهی بنشینی
می خواهی زانو بزنی، بشکنی، بریزی
بخوابی
برای همیشه

اینکه وسط گرمای تابستون
دنبال یه تیکه آفتاب بگردی که گرمت کنه
مشکل مریضیت نیست، یه تیکه آفتاب قحط شده

صدای موسیقی را تا آخرین حد بلند می کنم
شاهین فریاد می کشد
صدای شکستن بغض میان صدای فریاد شنیده نمی شود

بزرگترین خیانت آدم در حق خودش
باز کردن دریچه هایی است که سالها به روی دیگران بسته
وقتی تنهایی ات را در معرض حضور قرار دهی
باید تاوان شکست حصار تنهایی را بپردازی

بازیگر خوبی شده ام این روزها
همه جا و پیش همه در حال بازی کردن هستم
بازی نقش خودم، خود قبلی ام
خوب بازی می کنم
با صدای بلند حرف می زنم، جوک تعریف می کنم، شادم، حتی می خندم
تنها که می شوم از نقش بیرون می آیم
چقدر خسته ام، کاش می توانستم بخوابم

می دونی اینکه آدم دلتنگ کسی بشه یعنی چی؟
اینکه همه وجودت بشه دلتنگی یعنی چی؟
اینکه دلتنگی مثل آمپول دندونپزشکی
جسم و روحت رو بی حس کنه یعنی چی؟
می فهمی؟
نه
به قول خودت تو نمی فهمی